Het zal toch niet waar zijn De Rotterdam Marathon in acht etappes #3

Lombardijen – Slinge

Voor de etappe van vandaag neem ik eerst de metro richting maashaven en daarna tram 2 richting Keijzerswaard. Deze tram rijdt door een deel van Rotterdam waar ik normaal niet (durf te) kom(en). Ik zie wat obscure bel- en buurtwinkels. In de Putsebocht, waar de tram even stil staat, zie ik Cafe Latino. Ik vraag me af of hier in het weekend goede dansers komen of dat de Pablo Escobars van de huidige tijd zich hier verzamelen. Bij de aanblik krijg ik in ieder geval zin in de volgende aflevering van Narcos die ik na deze wandeling ga kijken.

Ik stap uit op de Pascalweg en vervolg mijn marathon richting het Havenspoorpad. Volgens de meneer in de Run2Day filmpjes (die zij voorafgaand aan de marathon op Facebook postten) zou dit een oersaai en zwaar stuk worden. Nu was ik inmiddels een echte polderloper geworden aangezien ik tijdens mijn 20km plus trainingen vaak een rondje richting mijn ouders in Berkel liep, dus kom maar op met dat pad van 3 km! Het Havenspoorpad is een mooi natuurpad dus ik kom een aantal hardlopers en fietsers tegen. Ik loop langs een brug met een toepasselijke tekst (‘Waartoe, waarom, waarheen?). Ook loop ik langs een stel schoffelaars. Ze groeten mij en ik groet terug. Een van de mannen maakt een raar geluid. Ik vraag hem of het zijn bedoeling was dat hij zou klinken als een zieke kalkoen. Hilariteit alom. De beste man zou de rest van vandaag zomaar eens het mikpunt van andere grappigheden kunnen zijn.

Als we het Havenspoorpad afdraaien richting Slinge merk ik iets waar ik niet vrolijk van word. Ik voel de oude hardloopblessure aan mijn rechter heup langzaam opkomen. Het zal toch niet waar zijn… Ik moet vanaf hier nog ruim 28 km. Ik besluit dus dat dit niet waar kan zijn en blijf de pacers volgen. Wat volgt is een ontkenningsfase die een paar kilometers duurt.

We naderen metrostation Slinge en ineens zie ik mijn ex-schoonouders staan. Even verderop staat een groep jongens met een spandoek met daarop zijn naam. Ze beginnen ook net nadat ik hen gepasseerd ben enthousiast te roepen. Denk je alles gehad te hebben… Zit je ex boyfriend je letterlijk op de hielen! Ik draai me om en kijk of ik hem kan zien. Dat is niet het geval. Ik besluit ook nu weer dat ik me op m’n eigen race moet concentreren. Hoe hilarisch ik het ook zou vinden om hier met Vinnyboy te high-fiven.

Bij metrostation Slinge slaan we rechtsaf en maken we een ‘slingertje’. Hier is het 15 km punt en gaan we op de foto. Zoals jullie kunnen zien loop ik hier nog netjes tussen de pacers, check de zonnebril tussen de tweede en derde vlag. Ik kon zelfs nog lachen. Ik wandel naar het metrostation en ga weer terug naar huis, uitrusten en Narcos kijken.

Morgen etappe 4 met daarin een rondje Slinge.