De Skihut Nog steeds de Skihut.

Afgelopen vrijdag ben ik weer eens naar de Skihut geweest. Daar ging een kerstdiner met vriendinnen, veel drank en een bezoek aan Salon Tropica (de enige echte karaokebar in Noord) met nog meer drank aan vooraf. Nadat wij onze inmiddels beruchte versie van ‘Radar Love’ ten gehoren hadden gebracht, besloten we dat dit echt een avond was om naar de Skihut te gaan.

Al zo lang ik ga stappen in Rotterdam, zit de Skihut links in de hoek op het Stadhuisplein. Best bijzonder, veel Rotterdamse etablissementen waar ik weleens kwam zijn inmiddels failliet, van eigenaar veranderd of van naam. De Hollywood (failliet, maar poppodium Annabel kwam ervoor in de plaats), Baja (jammer, nergens meer barmannen in een zwembroek die hun naam met stift op hun ontblote bovenlijf zetten), Now & Wow (met baas Ted Langenbach die nog steeds roept dat de Rotterdamse dancescene dood is sinds de sluiting), Off Corso (nu een Casino), de Beurs (bijzonder geval, vorig jaar uit de dood herrezen) en ook Bed zijn niet meer wat het geweest is. De Skihut is echter nog steeds de Skihut.

Wat is het geheim van de Skihut? Ten eerste zal dat ongetwijfeld het feit zijn dat het in handen is van een grote Rotterdamse horecaondernemer, die onder meer het halve Stadhuisplein exploiteert. Maar dat is echt niet het enige, want de Skihut is ook echt een gelegenheid die een bepaalde doelgroep aanspreekt: Aangeschoten tot dronken mensen die zin hebben in een feestje. Maar waarom gaat dit soort mensen dan zo graag naar de Skihut?

Wat maakt de Skihut tot het ultieme feestparadijs? Ik denk dat dit samen te vatten is in 3 essentiele onderdelen, te beginnen met onderdeel 1: De bar! In de Skihut draait alles letterlijk om de bar. De hele tent lijkt ook om de bar heen gebouwd. Waar je ook staat, je hebt goed zicht op de bar. Dat is maar goed ook, want op de bar gebeurt het. Het barpersoneel doet er hun ingestudeerde dansjes op, ze hebben iedere avond een zanger die er gedurende de avond een aantal medleys op zingt en ook het publiek wordt weleens op de bar gehesen als onderdeel van een showtje. Ik zeg niets over afgelopen vrijdag, maar ik ben erg blij dat ik deze dans op de bar ontsprong.

Onderdeel 2 is uiteraard de DJ. Met een militaire precisie zorgt de DJ ervoor dat er geen plaat langer op staat dan 1 minuut. Zo zorgt hij ervoor dat je zomaar een nummertje of 250 hoort gedurende een gemiddeld verblijf in de skihut. En dat zijn echt niet alleen maar carnavalskrakers zoals mijn favoriete nummer over Joost. Nee, er komt ook leuke (en foute) muziek van vroeger langs en hitjes van nu. Erg Shazammable zo nu en dan. Ware het niet dat ik nog nooit iemand heb zien Shazammen in de Skihut, het publiek (onderdeel 3) heeft het hier namelijk te druk met feesten.

Het publiek is vaak sfeerbepalend als je uit gaat, maar in de Skihut al helemaal. Mensen komen hier om gezellig een feestje te vieren. Ik heb ondanks de bovenmatige drankconsumptie nog nooit iemand agressief zien kijken of zien vechten in de Skihut. In de Skihut is het gewoon altijd gezellig!

Toch kom ik hier niet zo vaak meer en dat is niet erg. Het kan niet altijd feest zijn. Maar als het dan een keer feest is, is het extra leuk! Lieve, foute Skihut, tot over een half jaar!