Gezellig op Zuid! De Rotterdam Marathon in acht etappes #2

De Kuip – Lombardijen 

In de tram denk ik na of ik me van dit gedeelte van het parcours nog iets kan herinneren. Aan de waterpost heb ik in ieder geval warme herinneringen, hier dronk ik voor het eerst in lange tijd weer rennend. Drinken tijdens een wedstrijd heb ik afgezworen na mijn eerste 10km wedstrijd, al die mensen die over elkaar heen buitelen voor een bekertje vocht wat je vervolgens over je outfit gooit in plaats van in je mond, geef mijn portie maar aan fikkie. Tijdens een marathon ontkom je er echter niet aan om goed te drinken. Zeker omdat het best warm was op 10 april. Daarom had ik mij voorgenomen om netjes bij iedere post te drinken. En dat ging best aardig, dankzij de sponsjes die op de bekertjes zitten. Deze inmiddels gepatenteerde sponsjes zijn het product van een afstudeerproject van een student van de TU Delft die zelf ook gek werd van klotsend water bij hardloopwedstrijden. Hij heeft deze sponsjes destijds speciaal voor de Rotterdam Marathon ontworpen. Inmiddels zijn de sponsjes ook over de grens van Rotterdam een groot succes. Wat een held!

De tram nadert de voetbaltempel. Ik stap uit en vervolg mijn marathon. Al snel passeer ik de marathonweg. Grappig, want het parcours van deze marathon gaat niet over die weg. Links voor me zie ik mijn oude hardloopjuf Ilona lopen. Ze is bezig met een inhaalrace want is helemaal achterin gestart. Ik probeer even met haar mee te lopen en we kletsen wat. Al snel houd ik Ilona niet meer bij en wens haar een voorspoedige loop. Ik blijf stug de pacers volgen, we lopen inmiddels 6.10, nog steeds veel te hard.

We slaan rechtsaf de Adriaan Volkerweg op, IJsselmonde it is. Ik herken deze weg als het minst fraaie deel van de Bruggenloop. Je komt de Brienenoordbrug af en denkt dat je er bent, maar nee, er staat eerst nog een 3 km lange route touristique door deze deelgemeente op het menu. Dat mocht ik nu willen, nog maar 3 km. Ik mag er nog ruim 35.

Ik had verwacht dat over Zuid lopen saai zou worden, maar de buurtbewoners zijn massaal uitgelopen om ons aan te moedigen. Sommigen zelfs met koelboxen en klapstoelen en al. Wat is het hier gezellig! Wanneer ik door de spoortunnel bij station Lombardijen ben gelopen zie ik dat ik gelijk in een heel ander stadsdeel terecht ben gekomen. Ik ben blij dat de zon schijnt, want de Oostblok-achtige groene en gele flats die hier langs de weg staan werken niet bepaald sfeerverhogend. Op de Pascalweg, het 10km punt van de marathon, stap ik in tram 20 naar huis.

Morgen etappe 3, van Lombardijen naar Slinge.