Als ik een blik op mijn Facebook timeline werp, lijkt het erop dat iedereen inmiddels weer redelijk is genezen van de marathonkoorts. De meeste van mijn vrienden en kennissen die hebben gelopen kunnen terugkijken op een mooi avontuur. Tijd dus voor een verslag van mij, van de in vergelijking met de marathoners ‘schamele’ 10,55 kilometer die ik heb afgelegd op 9 april. 

Stiekem vond ik het wel een beetje spannend, de eerste wedstrijd na mijn rugoperatie. Met minimale voorbereiding, ik liep gemiddeld maar een keer per week en vaak niet verder dan 5 tot 7 km. Ik ben nog steeds bezig om mijn rug weer in optima forma te krijgen door middel van krachttraining en dat had de afgelopen maanden wat meer prioriteit dan de tien kilometer onder de door mij gedroomde grens van 50 minuten te lopen. Hardlopen schijnt echter wel goed te zijn voor de rug dus vandaar dat ik besloot om wel mee te lopen. Het ging niet verkeerd. Eigenlijk ging het zelfs heel erg goed.

De start van de kwart marathon was om 10 uur op de Burgemeester van Walsumweg. Een nieuwe startlocatie, maar prima geregeld. Ik startte achteraan in wave 1 en heb eigenlijk de hele tijd door kunnen lopen. Dat was in andere jaren wel anders. Nog voor de bocht naar de Boezemweg ontstonden er dan al files. Niet leuk als je een PR wilt lopen. Dat wilde ik vandaag echter niet, maar doorlopen is toch wel lekker. Ik volgde de stroom mensen en die liepen op zich wel een lekker tempo. Ik had met mezelf afgesproken dat ik mijn horloge op de ‘gemiddelde tijd per km’ stand zou zetten en zou proberen die niet boven de 5.59 te laten komen. Voor de niet hardlopers: Dan loop je de 10km onder het uur.

De eerste kilometer gaat altijd te snel. Daar ontkom je niet aan, iedereen loopt letterlijk te hard van stapel en daarna is het zoeken naar een goed tempo. Kilometer 2 en 3 deed ik bewust wat rustiger aan. Ik bleef alsnog onder de 5.59. Ik dacht: Als ik dit vol kan houden tot de 5 km, dan gaat het me lukken om onder het uur te lopen. Het viel niet mee, want het parcours ging op dat stuk over de straatstenen. Lekker zwaar dus. Op een gegeven moment liep ik tussen twee heren in die de outfit droegen van de hoofdrolspelers van de film ‘De Marathon’. De mannen hadden ook een bijpassende bierbuik en waren erg gezellig. Ik vind het jammer dat daar geen foto van gemaakt is, volgens mij zag het er hilarisch uit. De heren wilden ook onder het uur lopen dus ik had ze gebombardeerd tot haas. Dat vonden ze maar wat mooi. We liepen twee kilometer met elkaar totdat een van de heren last kreeg van zijn kuit. Toen heb ik ze helaas achter moeten laten want hoe zielig ik het ook vond, ik wilde zelf wel mijn streeftijd halen.

Het parcours ging om de Kralingse Plas heen, door het bos. Mijn ouders zouden ergens in het bos staan en het viel niet mee hen te ontwaren in de menigte. Ze hadden mij niet gezien, maar ik hen wel, dus na een papa-mama-papa-mama lokroep (had gewoon Frank! en Clemence! geroepen denk je dan achteraf) hebben we toch nog kunnen zwaaien.

Ik liep ondertussen een lekker tempo, hier en daar wat mensen inhalend. Dat is altijd goed voor mijn ego. Natuurlijk werd ook ik her en der nog ingehaald, maar als ze dan zoals Denise en Roland netjes gedag zeggen dan is het op zich nog best gezellig ook. Na een kilometer of 7 kwam ik Eva tegen die mij een soort van naar de finish heeft geloodst. Thanks Eef! De aanwezigheid van trouwe fan Lara langs de kant deed me ook goed. Na 8 km voelde ik namelijk toch wel erg dat ik niet zo goed getraind had. Toch hadden we genoeg energie om de laatste kilometer te versnellen en op de Coolsingel persten we er ook nog een soort van eindsprint uit. Uiteindelijk klokte ik op de 10km 59.32 en op de kwart marathon 1.01.47. Helemaal super! 

Blij en voldaan maakten we een Bergschenhoek selfie met Linda die we toevallig zagen. Daarna snel naar huis, omkleden en de marathoners aanmoedigen. Ik ben echt niet snel onder de indruk van mezelf, maar als ik iets goed kan, dan is het aanmoedigen. Vraag maar aan mede aanmoediger Frank. 9 april was dus een leuke en gezellige dag. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik volgend jaar echt een keer de 10km onder de 50 minuten ga lopen, of weer ga trainen voor de ‘hele’. Even kijken hoe mijn pet staat op 1 oktober, als de inschrijving opent…