Op zoek naar avontuur? Neem een elektrische auto!

Sinds een aantal weken rijden wij rond in een mooie gadget: Een 100% elektrische BMW i3. Pioniers zijn we. Althans, dat vind ik. De BMW dealer meneer was het daar niet mee eens. Die heeft natuurlijk al wat mensen langs zien komen en de i3 is al sinds 2013 op de markt. Wij zijn verwend met laadpalen voor de deur en Fastneds langs de snelwegen. Dat hadden de eerste elektrische rijders niet. Kozen deze mensen puur vanuit ideologisch oogpunt voor deze auto, of speelde het toen nog afwezig zijn van bijtelling mee? Wij zijn in ieder geval blij met de 4% bijtelling en groene korting die wij op de maandelijkse leasebetalingen krijgen van Yvo’s werkgever, maar geloven ook echt dat het de luchtkwaliteit en dus de leefbaarheid in de binnenstad ten goede komt wanneer er elektrische auto’s zullen rondrijden in plaats van auto’s met benzine- en dieselmotoren. Daar willen wij graag aan bijdragen en daarom kozen wij ervoor om volledig elektrisch te gaan rijden.

We hadden al wat korte ritten gemaakt en waren redelijk aan de auto gewend. Daarom durfden we het aan om naar oma in Lutjegast te rijden. “Lutjegast” hoor ik je denken, “waar ligt dat dan”? Nou, naast Grootegast. En dat ligt weer tussen Leeuwarden en Groningen in. Ver weg dus, zo’n 240 kilometer. Onze Bempie, zoals we hem liefkozend noemen, heeft een actieradius van 210 kilometer bij optimale omstandigheden. De weersomstandigheden waren echter verre van optimaal voor deze grote overtocht. Het was mistig en we reden weg uit Rotterdam met een temperatuur van -2 graden.

Accu’s houden niet van kou. Dat weten wij als geen ander, ons oude Golfje moest ook regelmatig met startkabels aangeslingerd worden. Al snel was te zien dat onze actieradius was geslonken tot 130 kilometer. We zouden hoe dan ook moeten stoppen bij een Fastned, waar je langs de snelweg stroom kunt tanken. Ik had het romantische idee dat je om de paar tankstations wel een Fastned zou hebben en dat de auto daar een optater zou krijgen waardoor je binnen no time weer de weg op zou kunnen. Helaas, niets van dit alles bleek waar. We hebben op weg naar oma en terug wel 4x verplicht een half uur koffie staan drinken en croissantjes staan eten (het is immers vakantie). Hardop roepend dat we pioniers zijn om te voorkomen dat we narrig zouden worden van de situatie.

Waar we er normaal met een koffiestop 2 uur en 45 minuten over doen, deden we er nu door de voor ons onhandig gepositioneerde Fastneds (lees: niet op onze route maar op snelwegen ernaast) 4 uur over de heenweg en 4 uur en 30 minuten over de terugweg. We lieten ons op de terugweg namelijk misleiden door de ANWB, die op de website meende ‘snelladers’ te hebben op bepaalde punten langs de snelweg. Zo ook in Joure en dat lag op de route. De voltage was hier echter zo laag dat we daar niet eens konden laden. We hadden nog 30 kilometer range en goddank zagen we op de app dat het dichtstbijzijnde ‘echte’ Fastned op 19 kilometer rijden zat. Hier moesten we wel weer voor omrijden. We zorgden telkens wel voor een marge van minimaal 20 kilometer tot de volgende stop. We hadden namelijk al gemerkt dat de actieradius opeens geheel willekeurig kan dalen als je bijvoorbeeld aan de verwarmingsknop draait. Ook daalt de actieradius als je harder rijdt. Onze ego’s liepen dus ook nog eens een deuk op, aangezien het niet verstandig was om harder dan 110 te rijden op de rechterbaan.

Onder deze omstandigheden was het dus niet zo’n succes om een lange afstand met de i3 te rijden. Gelukkig komt er gemiddeld 1 Fastned per week bij en streeft men er naar bij ieder tankstation ook een Fastned station te bouwen. Gemeenten liggen echter dwars met het verlenen van vergunningen of werken in ieder geval niet altijd even snel mee. Onbegrijpelijk. Als we de wereld niet helemaal willen verpesten dan zouden dit soort dingen toch ook juist op micro niveau vanuit de lokale overheid gestimuleerd, of in ieder geval niet tegengewerkt moeten worden. Een beter milieu begint immers bij jezelf.

Hoewel het lange afstanden rijden dus op dit moment slechts is weggelegd voor de echte pioniers, zijn kleine ritten is deze wagen echt een genot. Eigenlijk is deze auto ook gemaakt voor in de stad. Er zijn weinig auto’s die sneller op kunnen trekken zonder de hele buurt gelijk wakker te maken. Ik sport dan ook graag iedereen eruit bij stoplichten, heerlijk! Gelijk ook gevaarlijk, want mensen verwachten niet dat deze gadget binnen 7 seconden op 100 kilometer per uur zit. Wat ook gevaarlijk is, is het feit dat je hem niet hoort. De mens is gewend om te vertrouwen op de zintuigen, maar soms gebruikt men niet alle zintuigen die eigenlijk zouden moeten worden gebruikt. Niets horen betekent niet zonder meer dat de kust veilig is en dat je over kunt steken zonder te kijken. Ik heb daardoor al geheel onbedoeld een jonge dame en wat eenden de schrik van hun leven bezorgd.

Wat oh zo fijn is aan deze auto is dat je hem als een echte gadget met een app kunt bedienen en hem kunt voorverwarmen. Nooit meer ruiten krabben en je stapt een heerlijk verwarmde auto in. Je kunt via de app ook op afstand toeteren. Daar kun je leuke grappen mee uithalen. Ik zeg verder niets pap en mam. Verder hebben we vrijwel altijd een openbare laadplek voor de deur en kunnen we zelfs als we in het weekend ’s avonds thuiskomen in de buurt parkeren omdat er toch vaak wel laadpaalplekken vrij zijn. Dat hoef je met een normale auto niet te proberen, 20 minuten rondjes rijden minimaal voordat je eens mazzel hebt met een plekje. Al met al ben ik dus erg blij met onze keuze en heb ik Bempie in mijn hart gesloten.