Over de brug De Rotterdam Marathon in acht etappes #6

Laan op zuid – Boezemstraat

De tram brengt mij bij het startpunt van deze etappe op de Laan op zuid. Ik bedenk me dat het openbaar vervoer prima geregeld is in Rotterdam. Tot nu toe ben ik met gemak van en naar mijn start- en eindpunten gereisd.

Ik vervolg mijn tocht en herinner me dat het rekken en strekken bij de drinkpost mij goed deed op 10 april. Vanaf nu wordt het echt leuk ook, want er staan zoveel bekenden in de stad! Om te beginnen met Sanne en Sjoerd. Zij staan met de kids voor de Maastoren. Ik roep naar hen dat ik dit nooooit meer doe, zo’n marathon.

Ik loop de Erasmusbrug over en bedenk hoe makkelijk mij dit afgaat. Ik heb verhalen gehoord en gelezen van mensen dat ze deze brug zo zwaar vinden, een obstakel in het parcours van deze marathon. Ik kan deze brug inmiddels dromen. Het rondje brug, waarvan het parcours over de Willemsbrug, Koninginnebrug en Erasmusbrug gaat, stond bij mij minimaal 1x per week op het programma. Het loopt fijn omdat je weinig last hebt van stoplichten en is in het donker ook nog relatief veilig omdat er altijd andere lopers in de buurt zijn. Het viel Yvo laatst bij het bekijken van onze Strava statistieken op dat ik veel meer hoogtemeters gemaakt had dan hij. Mooi dacht ik, kan ik eindelijk jou ergens de loef mee afsteken. Het rondje brug is dus zo gek nog niet.

Als ik de brug over ben gelopen zie ik Lara en Denise staan. Ze juichen zo hard voor me dat ik er bijna van moet huilen. Wat is dit nou weer… Misschien het besef dat ik veel dingen samen doe met mijn vriendinnen, maar er vandaag alleen voor sta? Voel ik mij vandaag dan zo alleen? Niet bepaald, er lopen nog heel wat andere hardloopgekken mee.

Ik weet het droog te houden maar besef ook dat dat op een andere manier lastig wordt als ik niet snel zo’n geweldige dixi in duik. Ik zie er eentje zonder rij en verzamel al mijn moed. Wat blijft dit goor… Toch lucht het op. Ik ren verder en waar ik denk rechtsaf richting Blaak te gaan, mogen we eerst nog even linksaf en vervolgens worden we met een bocht de tunnel onder het Churchillplein ingeleid. Hier in deze tunnel heb ik leukere momenten meegemaakt, achter de kar van Michel de Hey en Carl Cox tijdens de Danceparade. Wat zou het mooi zijn, meneer Aboutaleb, als u de organisatie van deze geweldige parade voor volgend jaar weer een vergunning geeft.

Ik loop omhoog en voel de verzuring in mijn benen. Dit is wat steiler dan de bruggen uit mijn gebruikelijke rondje. Vandaag laat ik de tunnel overigens maar even zitten aangezien het mij net iets te spannend lijkt om tussen de auto’s door te wandelen.

Ik loop richting Blaak en zie veel bekenden. Wat is het hier druk! Dit geldt ook voor de Mariniersweg. Het lijkt alsof ik over deze stukken heen vlieg. Bij de rotonde richting de Warande zie ik ome Aad en tante Regien staan. Die proberen een foto te maken, zie hieronder het resultaat. Ook staat hier mijn lieve schoonmoeder. Zij neemt vandaag tevens de honneurs waar voor mijn eigen ouders, wiens vakantie een paar weken op werd geschoven omdat de cruiseboot nog niet klaar was waar zij mee op zijn eerste vaart zouden gaan. Jammer maar helaas. Ze gaan me op de app volgen en later zie ik op mijn telefoon dat mijn moeder mij al had gebeld voordat ik gefinished was. Het lijkt mij inderdaad ook spannend als je kind zoiets geks doet terwijl jij zelf in het buitenland zit.

Als ik op het 30 km punt ben aangekomen draai ik me om en wandel naar huis. Lekker dichtbij vandaag!

Morgen etappe 7: Boezemstraat – Kralingse Plaslaan