Paracas, Ica en Huacachina

Dag 1

Na een veel fijnere busrit dan de vorige komen we met 1,5 uur vertraging aan in Paracas. We hebben allebei goed en lang kunnen slapen. Het is hier echt een soort van woestijn en de zee is erg rustig, waarschijnlijk omdat Paracas in een grote baai ligt.

Het hotel ligt op 5 minuten lopen van het busstation. Het ziet er mooi uit en heeft een infinitypool. Daar gaan we morgen lekker aan liggen als we terugkomen van de eilandentour.


We kunnen gelukkig de kamer al in zodat we even kunnen douchen voordat we worden opgehaald voor onze Ica, buggy en sandboardtour.


Onze eerste stop is een wijngaard en pisco bodega. Ica is de enige wijnstreek in Peru. Wij hebben in Cusco al een Malbec van hier geproefd en die smaakte erg goed.


We krijgen het proces om pisco te maken te horen en te zien. Pisco kan worden gemaakt van 8 bepaalde druiven, onder andere de Torrontes druif die we uit Argentinië kennen en de Muscat druif. Nadat de druiven zijn geperst, gaat het sap in een soort aardewerken kruiken om te fermenteren. Dit duurt tussen de 10 en 15 dagen. Daarna wordt het gekookt in een ‘falca’ en gedestilleerd.

Er zijn drie delen pisco te onderscheiden: het hoofd, body en staart. Het hoofd deel is niet te drinken, dit bevat teveel alcohol. De body wel, met een max van 48% alcohol. De staart is niet te drinken want dit deel bevat te weinig alcohol. Het proces van druif tot pisco duurt ongeveer 3 weken. Per oogst maken ze hier 8000 liter sap, waarvan 3000 liter pisco (de rest is dus ondrinkbaar). In september tot december groeien de druiven, daarna is het van januari tot maart oogsttijd.


Na een lunch op de bodega rijden we door naar Ica centrum. Het is hier erg druk en de coureurs claxoneren er op los. We maken een wandeling over het Plaza de Armas, die hebben ze hier uiteraard ook. Deze is wel zeer sober vergeleken met Lima, Cusco en Arequipa. De muren zijn hier geel gestuuct, verder geen fratsen.


Daarna rijden we door naar Huacachina, de plek waar we gaan sandboarden en buggy rijden op de zandduinen. Het is erg surrealistisch, het dorp zelf ligt rond een lagoon met palmbomen. Als je omhoog kijkt zie je duinen van wel 100 meter hoog.



Het buggyrijden is hilarisch, we zitten met een groep Koreaanse vrouwen in de buggy. Het gaat best hard en is echt tof. Daarna stoppen we op de top van een duin en gaan sandboarden. Je moet op je buik op zo’n plank, snowboarden is niet echt mogelijk want daar is de plank te dik voor. Jammer! Ik vind er niet veel aan, het zand zit ook overal maar Yvo loopt 2x naar boven zodat hij 3x kan. Ik zit tussen de Koreaanse mensen te wachten, die lekker melig zijn met zn allen. Echt heel leuk. De laatste keer komt Yvo zo hard naar beneden dat hij echt alle zeilen bij moet zetten om niet op de Koreaanse mensen in te glijden. Ik had de letselschade advocaat al inbegroot, maar gelukkig liep het goed af.



We worden hier ook voor het eerst ‘gringos’ genoemd. Yvo moest aan de kant en toen zei één van de bestuurders: E gringo! Later zei de gids van de Koreanen ook nog gringo tegen mij maar die snapte het niet helemaal geloof ik want het is toch vrij duidelijk dat ik een ‘gringa’ ben.



Als we terug zijn in Paracas moeten we nodig douchen want het zand zit echt overal. Daarna gaan we op zoek naar een restaurant. Er schijnen hier niet de allerbeste restaurants te zitten dus we gaan voor de zekerheid maar naar de aanrader van Tripadvisor. Dat blijkt een restaurant met één en dezelfde persoon als kok, bartender en waiter. Het duurt dus allemaal heel lang, maar is wel lekker.

Dag 2

Na het ontbijt worden we om 8 uur opgehaald om met de boot naar de Islas Ballestas te gaan. Volgens de gids gaan we vandaag een half miljoen vogels zien.

Voordat we naar de eilanden varen, varen we nog een stukje langs het schiereiland naast Paracas. Hier zitten allerlei groepen pelicanen, heel mooi. Ook zijn hier een soort nazca lines te zien. Die slaan we over, dus leuk om alsnog iets ervan te zien.

Daarna varen we door naar de eilanden. Wat een vogels! De gids vertelt dat de vogels ook wel million dollar birds worden genoemd, omdat hun poep wordt gebruikt als mest en veel geld oplevert. Guano is quechua voor vogelpoep.


We komen dichterbij en dan zien we ze: de pinguins! Zo leuk! Dit schijnt het kleinste soort ter wereld te zijn. Later zien we tussen alle vogels ook nog zeeleeuwen. Echt geweldig.


Daarna varen we terug richting Paracas, dit tripje had van mij wel iets langer mogen duren want ik was nog lang niet uitgekeken.

We drinken een koffietje in het dorp en gaan daarna terug naar het hotel, tas inpakken en uitchecken. Daarna gaan we nog even naar de gym, want we krijgen afkickverschijnselen van het niet-sporten.
Daarna gaan we even bij het zwembad liggen, ondanks de bewolking is de temperatuur goed. Yvo ziet opeens een aantal condors. Die zitten hier dus blijkbaar ook.


Na de lunch worden we om 15.30 opgehaald om naar de bus te gaan, die 16.10 vertrekt. We hebben een busreis richting Yungay van 16 uur in het verschiet met een overstap in Lima. Daarna zitten we 4 dagen zonder wifi in het Cordillera Blanca gebied, een gebied met daarin de hoogste berg van Peru. Hier gaan we weer een aantal mooie hikes maken.

Nadat we in Lima zijn uitgestapt hebben we 2 uur om te overbruggen voordat we ons moeten melden voor de volgende bus richting Yungay. Ik kijk op Tripadvisor en zie dat het beste Chifa (Chinees-Peruviaans) restaurant van Lima schuin aan de overkant van de weg zit. Dat klinkt best ok. We vragen ons af of we hier binnenkomen met onze buspakken. De koffers zijn ook alweer ingecheckt dus we kunnen niet bij andere kleding. We besluiten het gewoon te proberen.

We worden hartelijk onthaald en krijgen een mooie tafel. Dat ging makkelijk op de zaterdagavond. We bestellen dim sum, springrolls, een gerecht met kip en een gerecht met varken. Het is echt superlekker, deze fusion keuken. Na een kopje thee gaan we terug naar de busterminal.

De wijk waar we we ons nu in bevinden, San Isodro, schijnt het Hillegersberg van Lima te zijn. Maar dan met een grote snelweg dwars erdoorheen die de wijk in tweeën splitst. We besluiten dat het veilig is om lopend naar de busterminal te gaan. Onderweg vindt Yvo het nodig om even ‘De Eenzame Vandaal’ na te doen (hondelulle!) en een particuliere beveiliger die achter een hek van een appartementencomplex staat weet niet wat hem overkomt. Als hij ons nader bekijkt ziet hij dat het niet nodig is om versterking in te roepen.

De bus die we nu hebben, van Movil Tours, is superluxe. De stoelen staan in een soort business class units en kunnen 180 graden plat. Het voetenbankje kan ook omhoog dus we hebben lekkere bedjes. Er zit een Peruaanse man aan de andere kant van het gangpad (de bus heeft bovenin 5 rijen van 3) die in New York woont en graag kletst. Ik ben echter al gauw vertrokken en Yvo volgt snel. Lekker slapen!