Al rennend langs de Maas terwijl de avond valt besef ik dat het niet normaal is wat ik voel. Pure liefde. Voor een stad die verre van perfect is. Maar zijn we dat niet allemaal, verre van perfect. En wat is perfect? Rotterdam is in ieder geval perfect imperfect. Neem het ratjetoe aan gebouwen dat hier door de jaren heen is neergezet. Laatst zag ik weer ergens foto’s van het Rotterdam van voor het bombardement en mijn hart brak. Het leek een grote Veerhaven. Dat stuk bleef namelijk gespaard. Wat moet het er hier prachtig en idyllisch uit hebben gezien als de Duitsers lekker weg waren gebleven.

Zelf woon ik in een van de vele foeilelijke panden die Rotterdam telt. Ongelofelijk, hoe verzin je het om een pand blauw met rood te verven. En het vervolgens te betitelen als ‘beschermd stadsgezicht’, waardoor de kleuren niet veranderd mogen worden. Desalniettemin woon ik hier met heel veel plezier, midden in de stad met een heerlijk balkon op het zuiden. Ik zie de laatste tijd steeds vaker toeristen op het bruggetje voor mijn huis foto’s maken van het appartementencomplex. Zouden ze dat doen om thuis te kunnen laten zien wat een wansmaak we hier hebben?

Toch hebben wij er de laatste tijd ook heel wat toffe woontorens bijgekregen en worden er ook telkens weer toffe bouwprojecten aangekondigd. Laatst kreeg ik daar een soort van vlinders van in mijn buik en ging het echt een beetje kriebelen om daar eens meer informatie over te vergaren. Toch heb ik dat niet gedaan. Simpelweg omdat ik nog steeds helemaal hotel de botel ben op ons eigen huis, dat wij vijf jaar geleden met bloed, zweet en tranen hebben verbouwd tot het perfecte appartement. Van de binnenkant dan. Want niets in Rotterdam is helemaal perfect.  

Behalve de skyline. Zoiets verzin je gewoon niet. Ik voel mij oprecht ontzettend bevoorrecht dat ik hier mag lopen. Het is echt genieten. Hoe verder van huis richting de Shell, hoe mooier het wordt. Op de terugweg dan. Al kan ik het niet laten om af en toe stiekem achteruit te kijken naar de mooie skyline waar ik de hele terugweg van kan gaan genieten. Ik ben echt tot over mijn oren verliefd op je, Rotterdam.