Slinge, Slinge en nog eens Slinge De Rotterdam Marathon in acht etappes #4

Slinge – Slinge 

Ik stap de metro uit bij Slinge en loop terug naar het 15 km punt. Dat dit een winkelstraat is, is mij op 10 april niet opgevallen. Als echte zoetekauw kan ik het niet laten een stukje baklava te kopen bij een Turkse supermarkt. Ik bedenk dat dit voedsel prima het ouderwetse ‘sportgelletje’ zou kunnen vervangen. Naast dat het mierzoet is zitten er namelijk ook pistache nootjes in verwerkt, welke alvast wat eiwitten verstrekken. Toch zie ik mezelf dit baksel van bladerdeeg niet meenemen in m’n flipbelt. Ook plakken m’n handen nu enorm. Ik zou willen dat er een sponspost in de buurt was.

Wat sponzen betreft: Ik had nooit verwacht dat ik deze zou gaan waarderen. Meestal liet ik ze links (of rechts) liggen tijdens loopwedstrijden. Zo’n ding uitknijpen op je hoofd, mij niet gezien. Tijdens zo’n marathon word je echter toch wel een beetje smerig. Plakhandjes van alle gelletjes en stof op je armen. Ik ben dus lekker gaan sponzen na een kilometer of 25.

Tijdens de marathon is het best een hysterische bende rondom metrostation Slinge. Veel publiek, bands, het fotopunt, een omroeper en de drankpost. Nogal veel om te verwerken op het moment dat je er rent. Lachen voor de foto en naar het publiek, drinken en in mijn geval nog steeds de pacers volgen. Ik vergeet bijna te genieten.

We verlaten de heksenketel en draaien rechtsaf op weg naar ons rondje rondom de Ahoy. Ik voel de wind en kom nu de omgeving rustiger is geworden tot het besef dat ik eigenlijk hartstikke veel pijn heb. We lopen ook nog steeds 6.15. Ik besluit de pacers te laten gaan en 6.30 te gaan lopen. Toedeledokie. Als ik dit tempo vol kan houden moet finishen onder de 4.30 lukken.

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit op dit gedeelte van het parcours ben geweest. Ik heb nog nooit zoveel voetbalclubs naast elkaar gezien. Ik check op google maps en de parcourskaart of ik wel goed zit, wat het geval blijkt te zijn. Ik was op dit punt blijkbaar erg druk met het voeren van m’n innerlijke strijd. Verdorie, ik had nooit met die pacers mee moeten lopen! Dat deed ik immers nooit, ik vertrouwde altijd op mijn horloge en dat had ik vandaag ook moeten doen.

Na de bocht zie ik Ahoy op links. Op dit punt staan weinig mensen en ik ben blij met mijn muziek. Ik loop al mijn wedstrijden met muziek op en heb voor vandaag een playlist gemaakt met nummers waarvan ik energie denk te krijgen. Ik hoor ‘gaan met die banaan’ van Jebroer en DJ Ruthless en denk: zo is het! Ik heb al even niet meer op mijn horloge gekeken en zie dat ik 6.44 loop. Even een tandje erbij.

In de buurt van metrostation Slinge is het weer lekker druk. Ik zie mijn nicht Sandra die iets opbeurends roept, ome Wil en nicht Annemieke die mij een banaantje geeft. Gaan met die banaan! Patrick en tante Truus staan er vast ook, maar helaas heb ik die gemist. Desalniettemin merk ik hoe leuk het is als bekenden je aanmoedigen. Ik krijg er echt een boost van! Ook vandaag weer, of is dat de baklava die nog door werkt? Ik bereik het 20 km punt en loop terug naar de metro.

Morgen etappe 5: Slinge – Laan op zuid