Over 4 weken moet ik in bikini. Daar werd ik mij 2 weken geleden bewust van. Supergoed op tijd weer. Gelukkig hoef ik niet mee te lopen in de show van Victoria’s Secret, maar het leek mij toch een goed plan om te proberen mijn winterzwembandje kwijt te raken. Meelijnen met Linda de Mol is niets voor mij. Ik weet na het lezen van een heleboel boeken en blogs dondersgoed wat ik wel en niet zou moeten eten. Daarom zou ik mij wat meer op de groenten en eiwitten gaan focussen. Minder carbs en zeker geen geraffineerde suikers.

Dat gaat ontzettend goed met al die feestdagen en gezellige weekeinden. Zo stond Pasen voor mij ook dit jaar weer gelijk aan een periode nóg meer chocolade eten. Het weekend erna het CT Oud Besturen Diner met een heleboel wijn. Deze week begon het weekend al op woensdag met een Koningsnacht die via Baek, Reijngoud en de Nieuwe Rotterdamsche sChuurkelder eindigde in de Mac. Op Koningsdag een champagnebrunch met allemaal heerlijke huisgemaakte quiches en taartjes. Die ga je ook niet afslaan als je vrienden daar zoveel moeite in hebben gestoken. En daarna uiteraard bier op straat. Vrijdagavond het verjaardagsdiner van twee lieve vriendinnen die heerlijk hadden gekookt. De avond eindigde met gin-tonics in de Vibes en daarna een vroeg ontbijt in de vorm van een turkse pizza met een heleboel knoflooksaus.

Daarom was het gisteren tijd voor een balansdag. Inclusief rondje Gouda op de fiets. Na amper 5 uur slaap. Yvo schatte dat het rondje dat hij in gedachten had zo’n 50 kilometer was. Dat vond ik net gaan. Het bleken er 65 te zijn. Het is überhaupt al niet normaal hoeveel honger je krijgt van fietsen. Ik had twee redelijk gezonde mueslirepen bij me, maar mijn brakke maag schreeuwde om meer. We fietsten langs voetbalvelden waar zo’n heerlijke gecombineerde geur van gras en frituurvet hing. Bitterballen! Patat! Zin in!

Ik ben nog nooit zo blij geweest met het zien van de Esso bij Gouda, waar ik ondanks mijn verlangen naar vet en een heleboel snelle suikers toch maar voor een Snelle Jelle ging. Schijnen ook veel suikers in te zitten, maar toch had ik het idee dat dit bikini-technisch gezien een betere keuze was. Ik knapte er in ieder geval aardig van op. Toen we weer even op pad waren, kostte het fietsen met toch weer veel moeite. Een minuut lang baalde ik daarvan. Toen ging mijn stuur slingeren en bleek ik te zijn lek gereden. Gelukkig. Althans, niet dat ik mijn band moest verwisselen, maar dat ik nog wel genoeg energie zou hebben om naar huis te fietsen.

Toen we uiteindelijk thuiskwamen heb ik bijna de tulpen opgegeten die ik die middag gekocht had. De bijzondere kleurencombinatie was mij al opgevallen maar toen de verkoopster mij vertelde dat dit soort ook wel ‘tompouce tulp’ wordt genoemd, keek ik opeens met heel andere ogen naar mijn aankoop. Ik heb sowieso altijd honger, maar als die ook nog eens extra getriggerd wordt door objecten in de huiskamer dan kan het eigenlijk niet lang goed gaan. Niet dat ik de tulpen echt zou opeten, maar de keukenkastjes werden wel geïnspecteerd op zoetigheden. Ik heb uiteindelijk toch maar een handje amandelen genomen. Ik hoop dat ik dit de rest van de week kan volhouden. Volgende week koop ik pioenrozen.